ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Dioscorea sp.

วงศ์ของว่าน:  DIOSCOREACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  ต้นเป็นไม้เลี้อยไม่มีมือเกาะ เถามีสีเขียวแก่ถึงน้ำตาล

ใบ:  ใบมีรูปหัวใจ เห็นเส้นใบเป็นร่องลึกทั่วใบ

ดอก:  ดอกออกเป็นช่อทรงหางกระรอก

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดจัด

การขยายพันธุ์:  จากผลที่ขึ้นตามข้อ(โคนก้านใบ) ผลเป็นทรงค่อนข้างกลมสีน้ำตาลแก่อมม่วงเปลือกมังคุด มีตาเล็กๆ อยู่ทั่วผล

การใช้ประโยชน์:

หัวว่านโขลกละเอียดผสมน้ำมะนาว พอกฝีได้

ความเชื่อ:  ใช้หัวฝนรวมกับว่านเพชรหึง(ชนิดกล้วยไม้) มีน้ำซาวข้าวเป็นกระสาย กินแก้ฝีกาฬ ทาแก้ฝีหัวเดียว ระงับพิษร้อน แก้เมื่อยหลัง เจ็บเอวได้อย่างชมัด ใช้กินหรือติดตัวไปเป็นคงกระพันชาตรีอีกด้วย

The post ว่าน กลิ้งกลางดง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Dioscorea  daemona Roxb. Var. mollicima Prain.

วงศ์ของว่าน:  DIOSCOREACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้เถา มีรากสะสมอาหารทรงกลม แบบมันฝรั่ง หรือบางครั้งพบว่าเป็นรูปทรงคล้ายปอด เป็น3-4 พู

ใบ:  ใบประกอบมีใบย่อยสามใบ แต่ละใบรูปรีปลายใบแหลม

ดอก:

สภาวะการปลูก:  ชอบดินระบายน้ำดี แดด ปานกลาง

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อ

การใช้ประโยชน์:

หัวใช้กินแก้พิษเบื่อเมา  โดยเอาหัวฝนกับน้ำซาวข้าวกิน ปรุงเป็นยากินแก้เป็นเถาเป็นดานเป็นก้อนท้อง ใช้ภายนอกหุงเป็นน้ำมันใส่แผล  กัดฝ้าหนองได้ดีมาก ใช้ฝนกับเหล้าโรงทาแก้ถูกต้นไม้มีพิษ ซึ่งทำให้มีอาการแตกและบวม  เช่น ว่านตอด

ความเชื่อ:  เอาหัวว่านนี้ฝานใส่ปนไปในกลอยธรรมดา  แล้วเอาไปนึ่งจำทำให้กลอยไม่คันไปด้วยทั้งหมดเลย

The post ว่าน กลอยจืด appeared first on บ้านว่านไทย.