ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Kaempferia sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านกั้นบัง กำบังภัย กำบังไพร

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลมๆ ต่อๆกันเป็นก้อนๆใหญ่ประมาณ1-3 นิ้วสามารถเห็นลายของข้อใด้ชัดเจนซึ่งต่างจากกระชายดำ เนื้อภายในสีเหลืองอ่อนหรือ สีขาว

ใบ:  คล้ายกระชายดำมาก แต่จะเรียวกว่า เมื่อเริ่มผลิใบครั้งแรกจะเห็นว่าหลังใบมีสีแดง และจะค่อยๆ จางลงเมื่อเวลาผ่านไป

ดอก:  ดอกคล้ายกระชายดำ แต่มีก้านช่อดอกแยกออกมาชัดเจน มีกรวยที่ปลายก้าน ดอกแท้จะออกมาภายหลัง ดอกสีขาวปากสีม่วง

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

มีสรรพคุณทางยาคล้ายกับกระชายดำ โบราณว่าสรรพคุณจะไม่แรงมาก ทำให้เหมาะกับการใช้กับเด็กและผู้สุขภาพไม่แข็งแรงได้ดีกว่า กระชายดำ

ความเชื่อ:  เป็นว่านสำหรับใช้ป้องกันภัยจากผู้ปองร้ายด้วยวิทยาคุณต่าง ๆ ทั้งป้องกันพิษหรือโทษจากบรรดาว่านร้ายทั้งปวง  กันกระทำยำยีด้วยคุณไสยทุกอย่างได้อย่างวิเศษ  แม้มีว่านนี้ติดตัวอยู่แล้ว  จะทำให้คลาดแคล้วจากบรรดาสรรพภัยต่าง ๆ ได้  วิธีเพิ่มคุณฤทธิ์ให้แก่ว่านคือเสกด้วย “นะโมพุทธายะ” หรือ อีกคาถาว่าดังนี้ “อิติพันธะเกษามะอะอุ พันธะโลมาจะกะกะสะ พันธะนักขานะ มะพะทะ พันธะพันตากะระมะถะ พันธะตะโจอิสวาสพันธะมังสังจิปิเสคิ พันธะวิหารู สุวิสังอะ พันธะอัตถิทุสะมะนิ พันธะอัตถิมิญชังนาสังสิโม พันธะวักกังปาวะอะปะ พันธะจิตตังเจตะสิทกัง ทังวิธาปุกะยะปะอาปามะจุปะ ทิมะสังอังขุ นะมะอะอุ นะมามิหัง สิทธิเตชัง สิทธิวาจัง กายะพันธะนัง องคะพันธะนัง สาระพัทสิทธิ ภะวันตุเม” ถ้าทำได้ดังนี้ประเสริฐนัก ก่อนทำให้บูชาครูด้วยดอกไม้ 3 สี ธูป 3 ดอก เทียน 1 ต้น เงิน 6 บาท ใส่พานทำการบูชาครูก่อน ภาวนาเรื่อย ๆ ไปจนกว่าจะหมุนได้เองดังลูกข่าง  แล้วจึงนำติดตัวไปไหน ๆ ด้วย หรือจะใช้กินหรือทาตัวก็ได้  ตามตำรากล่าวไว้ว่า  มีสรรพคุณวิเศษสามารถกำบังตน  ล่องหนหายตัวได้อีกด้วย การปลูก  มีพิธีการปลูกมากหน่อย  คือต้องทำความสะอาดร่างกายผู้ปลูกให้ปราศจากมลทินโทษ  โดยกระเจิมกระแจะจันทร์ทั้งตัวผู้ปลูกและภาชนะที่จะปลูก  จึงนำหัวว่านมาปลูกใช้ดินร่วน ๆ ที่คัดเอามลทินโทษออกหมด  ใส่กลบหัวว่านอย่าให้แน่นนัก  เศกด้วยอิติปิโสภควาจนถึงภควาติ ๓ จบ แล้วจึงใช้น้ำรดพอดินชุ่มเท่านั้น  วันหลังน้ำที่จะรดเสกด้วย นะโมพุทธายะ ๓ จบ  แล้วใช้รดได้

The post ว่าน กำบัง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลม คล้ายเผือกมีขนาดเล็กประมาณ1เซนติเมตร หรือเล็กกว่า มีต่อมน้ำเลี้ยงรูปหยดน้ำ เป็นก้านออกจากหัวหลัก

ใบ:  เป็นรูป กลมรี โคนใบป้อม กลางใบรูปขอบขนานและสอบแหลมที่ปลายใบ ก้านใบยาว หลังใบมีขนอ่อนนุ่ม

ดอก:  ดอกคล้ายกระเจียว ใบประดับช่วงบนมีสีขาวช่วงล่างสีเขียว แต่มีแต้มขาวตรงปลาย ดอกจริงสีม่วง-ขาว

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  เป็นว่านทางเมตตามหานิยม ที่หายาก เชื่อว่าจะทำให้หลับเคลิ้มได้ เมื่อนำดอกว่านที่ผึ่งแห้งมาทำพิธีในคืนเดือนดับ คือแรม 15 ค่ำ แล้วนำมาแช่น้ำมันจันทน์ เสกด้วยคาถา ภควัน สุคโต อรหัง 7จบ นอกจากนี้ยังมีคุณทางด้านซื้อง่ายขายคล่องอีกด้วย

The post ว่าน กล่อมนางนอน appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อว่าน:  ว่านกระบี่ทอง

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Curcuma sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านนางวันทองห้ามทัพ

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าทรงรูปไข่ขนาดพอๆกับกระชายและแตกแง่งออกสองข้างแต่มักใหญ่และยาวออกไปเพียงข้างเดียว แง่งจะแทงออกจากเหง้าลงดินและโค้งขึ้นผิวดิน ตำราโบราณว่าโค้งเหมือนมีดดาบ ผิวของหัวว่านเมื่อแก่มีสีน้ำตาลและผิวมัน เนื้อในหัวมีสีเหลืองอ่อน

ใบ:  เหมือนขมิ้น มีแถบสีแดงออกน้ำตาลกลางใบ

ดอก:  ช่อคล้ายดอกกระเจียว ช่วงล่าง มีสีขาวช่วงบนมีสีชมพู-ขาว ดอกแท้สีเหลือง

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

อมแก้เจ็บคอจากหวัดลงคอ  แก้ลิ้นแตก  ปากเปื่อย   แก้แซง้อ  คอตีบ  แผลฝีที่ปาก ที่ลำคอ และที่จมูก อีกทั้งบรรเทาโรคเริมได้ ดียิ่ง

ความเชื่อ:  ใช้ทางคงกระพันชาตรี และเมตตามหานิยม เป็นว่านที่คนโบราณนิยมใช้ในทางยาเป็นส่วนใหญ่ แม้แพทย์แผนโบราณปัจจุบันนี้ก็ยังใช้เป็นเครื่องยาอยู่เช่นกัน ถ้าต้องการใช้เพื่อแก้โรคปวดท้อง ลงท้อง ให้ใช้หัวว่านสด ๆ โขลกให้ละเอียดผสมกับเหล้าขาวหรือน้ำปูนใสกรองกินแต่น้ำ แก้ฝีในปาก จมูก ให้ใช้หัวว่านสดฝนกับน้ำปูนใสให้ข้นแล้วป้ายที่หัวฝีจะถอนพิษอักเสบทำให้ฝียุบหาย ถ้ามีอาการไอเจ็บคอ หลอดลมอักเสบ ต่อมทอลซินอักเสบ ให้ใช้หัวว่านสดบุบพอแตกจุ่มกับเหล้าขาวให้ซึมเล็กน้อยแล้วอมไว้ในปาก จะทำให้ชุ่มคอแก้พิษอักเสบดังกล่าวได้ดียิ่ง

หมายเหตุ:  หัวของว่านกระบี่ทองคล้ายกับหัวของว่านม้าเหลืองมาก ให้สังเกตโดยรวมของเหง้าและแง่งว่า ว่านกระบี่ทองจะใหญ่กว่าอีกทั้งแง่งจะยาวกว่า ข้อของแง่งจะถี่กว่า ผิวของหัวมัน และมีสีออกส้มกว่าม้าเหลือง ส่วนรสชาติและกลิ่นคล้ายกัน แต่ม้าเหลืองจะเผ็ดซ่ากว่า อย่างไรก็ ดีถ้าออกดอกจะจำแนกได้ดีที่สุด กระบี่ทองจะออกดอกใกล้ดิน ส่วนม้าเหลืองออกดอกที่ปลายยอดลำต้นเทียม

The post ว่าน กระบี่ทอง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Kaempferia sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลมๆ ต่อๆกันเป็นก้อนๆใหญ่ประมาณ3-5นิ้ว เนื้อภายในสีม่วงถึงสีดำ

ใบ:  ใบมีสีเขียวอมแดงในตอนงอกใหม่ๆ และเปลี่ยนเป็นเขียว รูปไข่ป้อมกลม ปลายใบเป็นติ่งแหลม ขอบใบมีสีม่วง เส้นใบนูนห่างๆกัน

ดอก:  ดอกคล้ายกล้วยไม้ มีสีขาวปากสีม่วง มีก้านช่อดอกออกจากบริเวณกลางต้น

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

มีคุณแก้บิด, แก้ป่วง แก้ลมทุกชนิดให้ตำเป็นผงกินกับน้ำผึ้ง  กินอยู่เสมอ  เป็นยาอายุวัฒนะและคงกระพันชาตรีอีกด้วย ประมาณปี2545 เป็นต้นมามีการตื่นตัวในการใช้ว่านตัวนี้ บ้างกล่าวว่าสรรพคุณเหมือนกับโสมเกาหลี คือเป็นสมุนไพรบำรุงสำหรับผู้ชาย อย่างไรก็ดีโปรดศึกษาให้ดีก่อนใช้เนื่องจาก หัวสด มีสรรพคุณในการขยายหลอดเลือด ทำให้ระคายเคืองกระเพาะอาหารใด้

ความเชื่อ:  เป็นว่านที่นิยมกันมาแต่โบราณใช้ทั้งคงกระพัน และทางยาแก้โรคลมได้สารพัด แม้กระทั่งโรคตาและทรางเด็ก วิธีใช้รักษาโรคได้แยกไว้ดังนี้ หัวสดกินแก้โรคในท้องเช่น จุกเสียด ปวดท้อง ใช้หัวโขลกกับเหล้าขาวกินแต่น้ำ แก้โรคมดลูกพิการ มดลุกหย่อนหรือเคลื่อน ใช้หัวต้มกับน้ำกินครั้งละ 1/2 แก้ว 3 เวลาก่อนอาหาร แก้โรคตาต่าง ๆ ใช้หัวล้างให้สะอาดย่างไฟพอเกรียมดองกับเหล้าขาวสัก 7-8 หัว นำไปหมกในถังข้าวเปลือก 3 คืน แล้วเทกรองเอาน้ำยาแทรกพิมเสน 2-3 เกล็ดใช้หยอดตา แก้โรคตัวจี๊ด เอาหัวสดตำผสมกับเหล้าขาวพอกน้ำใช้กิน แก้โรคตาลทรวงเด็ก ใช้หัวฝนกับฝาละมีหม้อดินหยอดสุราขาวพอข้นกวาดคอเด็ก ทางอายุวัฒนะ ใช้หัวหั่นตากแดดแล้วบดให้ละเอียดผสมน้ำผึ้ง ปั้นเม็ดกินครั้งละ 1-2 เม็ดก่อนอาหารทุกวัน ถ้าจะกินเพื่อคงกระพันให้เสกหัวว่านด้วยคาถา “นะโมพุทธายะ” 3 จบ

The post ว่าน กระชายดำ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Kaempferia sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินลักษณะกลมมีสีเขียว ปนสีน้ำตาลแดงหากหัวแก่จะมีสีดำเนื้อภายในสีขาว ขึ้นต่อๆกันเป็นแถวยาว

ใบ:  ใบทรงกลม ก้านใบที่เป็นลำต้นเทียมสั้นประมาณ1 นิ้ว ผิวใบเรียบมองไม่ค่อยเห็นเส้นใบ ขอบใบมีสีม่วง

ดอก:  ออกดอกในหน้าฝน คล้ายกล้วยไม้ มีสีขาว ม่วง

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

เป็นว่านที่ใช้กันมาแต่โบราณในการประทินโฉมของสตรี โดยฝนผสมกับแป้งทาหน้า ช่วยรักษาผดผื่นและโรคผิวหนังที่ไม่ทราบสาเหตุ อีกทั้งเป็นส่วนสำคัญในการสร้างมวลสารศักดิ์สิทธิ์ เช่นผงอิทธิเจ

ความเชื่อ:  ปลูกไว้กับบ้านเรือนร้านค้าเป็นเสน่ห์มหานิยม หากจะใช้ติดตัวเพื่อติดต่อกิจการงาน ใช้หัวแช่น้ำมันจันทน์หรือหุงน้ำมัน ให้เสกด้วยคาถา “มะอะอุ พุทธสังมิ จิเจรุนิ  นะชาลีติ ปิยังมะมะ มหาลาโภ โหตุ ภะวันคุเม” 3 จบเสมอ แม้แต่ใช้หัวพกพาติดตัวก็ได้วิเศษยิ่งนัก หากนำมาบดผสมสีผึ้งหรือน้ำมันจันทน์แล้วตั้งไฟเคี่ยวแล้วว่าคาถาต่อไปนี้จนกว่าจะเข้ากันดี “อะหังลาภี จะลาภานัง สาภะสักกกโรปูชิโต สัพเพเทวาสัพเพมนุสสาปิยังรักจันตุมัง มนุสสาเทวาภิปูชิโตอิติ” 108 จบ พูดจากับผู้ใดเป็นเสน่ห์ยิ่ง

The post ว่าน กระแจะจันทน์ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:
วงศ์ของว่าน: ZINGIBERACEAE
ชื่ออื่นๆ: ดอกเข้าพรรษา(ชนิดต้นสีม่วง)

ลักษณะลำต้น/ราก: ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณครึ่งเซ็นติเมตร มีรากสะสมอาหารอวบยาวทรงคล้ายนมกระชายแต่มีขนาดเล็กเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ0.4 เซนติเมตร ลำต้นเทียมบนดินมีสีม่วง สูงประมาณ 30 เซนติเมตร
ใบ: รูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ หน้าใบสีเขียวแก่ ใต้ใบสีม่วง
ดอก: เหมือนดอกเข้าพรรษา ช่อมีสีม่วง ดอกแท้มีสีเหลือง

สภาวะการปลูก: ดินระบายน้ำดี แดดรำไร พักตัวในฤดูแล้ง
การขยายพันธุ์: เหง้า แง่ง แยกหน่อจากต้น หรือ จากเมล็ด

การใช้ประโยชน์:
ปลูกเป็นไม้ประดับ หรือ ตัดมาบูชาพระเช่นประเพณีตักบาตรดอกไม้ของพระพุทธบาทสระบุรี

ความเชื่อ: ปลูกไว้กับบ้านเรือนเป็นสิริมงคลเมตตามหานิยม โบราณใช้หัวหรือดอกมาบดรวมกับว่านกระจายเงิน ว่านกระจายนาก แล้วผสมกับดินสอพองหรือแป้งหอมผัดหน้าเพื่อให้ผลทางเสน่ห์มหานิยมหรือผสมกับสีผึ้งทาปากก็ได้โดยใช้ดอกเพียงอย่างเดียว ก่อนใช้ให้เสกด้วย “โสภควา อิติปิอรหัง สัมมาสัมพุทโธ โสภควาอิติปิอรหัง สุคโต โสภควาอิติปิโสอรหังอนุตตโรโสภควา อิติปิอรหังปุริสธมมาสารถี โสภควาอิติปิอรหังสัตถาเทวะมนุสสานัง โสภควาอิติปิอรหังพุทโธ โสภควาอิติปิอรหัง ภควาติ” 7 คาบ หรือใช้ปั้นเป็นแท่งไว้เพื่อลงอักขระทางเสน่ห์เมตตามหานิยม ว่านต้นนี้บางท่านเรียกว่าว่านทองกระจายต้นแดง หรือตาเหินแดง

The post ว่าน กระจายทอง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Hedychium coronarium J.Koning

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านสะระเต(ภาคอีสาน) ว่านกระทายเหิน หางหงส์(ภาคกลาง) ตาห่าน เหินแก้ว เหินคำ(แม่ฮ่องสอน)

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลมๆ ต่อๆกันคล้ายขิง เนื้อภายในสีขาว มีกลิ่นหอมฉุน กาบใบที่เป็นลำต้นเทียมแทงขึ้นเป็นลำกลมสูงประมาณ1 เมตร ขึ้นไป

ใบ:  ใบรูปหอกออกเรียงสลับระนาบ

ดอก:  ออกดอกเป็นช่อ สีขาวที่ปลายลำต้นเทียม  ว่านนี้มีชนิดดอกสีชมพู หรือที่เรียกว่ามหาหงษ์แดงด้วย

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง ไม่พักตัวในฤดูแล้งหาก รดน้ำสม่ำเสมอ

การขยายพันธุ์:  เหง้าหรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

หัวทำเป็นผงกวนกับน้ำผึ้งเป็นลูกกลอนกินเช้าเย็นก่อนอาหารแก้กระษัย ไตพิการ บำรุงกำลัง และอายุวัฒนะอีกด้วย

ความเชื่อ:  ปลูกไว้กับบ้าน เป็นสิริมงคล เมตตามหานิยม และปลูกเป็นว่านเสี่ยงทาย หัวยังทำเป็นผงกวนกับน้ำผึ้งเป็นลูกกลอนกินเช้าเย็นก่อนอาหารแก้กระษัย ไตพิการได้อีกด้วย ว่านต้นนี้ทางภาคเหนือและอีสานนับถือว่าเป็นว่านเสี่ยงทาย และทางป้องกันอันตรายต่าง ๆ และเรียกว่า ว่านสะเลเต เป็นว่านที่มีดอกหอมมาก สามารถปลูกให้งามได้ตลอดปี

หมายเหตุ:

The post ว่าน มหาหงษ์ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อว่าน:  ว่าน กงจักรพระอินทร์

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Curcuma sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าทรงรูปไข่ และแตกแง่งออกสองข้าง ต้นที่สมบูรณ์มากๆ เหง้าและแง่งมีลักษณะโดยรวมคล้ายกงจักร

ใบ:  เหมือนขมิ้น มีแถบสีแดงกลางใบ

ดอก:  ช่อคล้ายดอกกระเจียวช่วงล่าง มีสีเขียวช่วงบนมีสีชมพู-แดง ดอกแท้สีเหลือง ออกดอกจากลำต้นใต้ดิน

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดรำไร พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์: ใช้ในทางรักษาโรคตาโดยเฉพาะ  แก้ตาแดง, ตามัว, ตาต้อ, ตาริดสีดวง, ตาแดงและตาแฉะ เอาหัวว่านมาปอกแล้วปิ้งไฟพอเกรียมทั่ว แล้วจึงเอาดองกับเหล้า เอาหมกข้าวเปลือกไว้สามคืน จึงเอามาคั้นเอาแต่น้ำเก็บไว้หยอดตา  อีกตำราหนึ่งว่าใช้รักษาโรคตา และโรคลมในท้อง การทำเป็นยาแก้โรคตา ให้เอาหัวว่านสดที่แก่เต็มที่แล้วมาล้างน้ำให้สะอาด ปลอกเปลือกผิวนอกออกให้หมดแล้วนำไปย่างไฟอ่อน ๆ พอเกรียม นำไปแช่กับเหล้าขาว แทรกพิมเสนสัก 2 – 3 เกร็ด ใส่ขวดที่สะอาดนำไปหมกข้าวเปลือกไว้สามคืนจึงน้ำมาใช้ได้ แต่ต้องกรองให้สะอาด นำมาหยอดยาแก้ตาแดง ตามัว ตาลม ตาต้อและริดสีดวงตาได้ดี การกินเพื่อเป็นยาแก้โรคท้อง ให้ใช้หัวสดยาวประมาณสองนิ้วกินกับเกลือสักหนึ่งหรือสองเม็ด หรือจะตำรวมกับเหล้าขาวก็ได้ กินแก้ปวดท้องอันเนื่องมาจากลม เช่นท้องอือเฟ้อ จุกเสียดท้อง ธาตุพิการ ได้ดีเช่นกัน

ความเชื่อ:  มีอานุภาพเป็นว่านคงกระพันชาตรี โดยพกติดตัวหรือกิน ก่อนกินเศกด้วยคาถา “อุทธัง อัทโธ นะโม พุทธายะ จะพะกะสะ พุทธะสังมิ”  ตามกำลังวัน  อีกตำราหนึ่งว่า การกินเพื่อคงกระพัน ให้นำหัวว่านสดมาเสกด้วยคาถาพระเจ้าห้าพระองค์ หรือ “กันหะเนหะ” สามจบ คนโบราณว่าเป็นคงกระพันชาตรีดีนัก ว่านต้นนี้ลักษณะเหมือนหัวว่านมหาเมฆมากจึงต้องพิจารณาให้ดีก่อนนำมาใช้

หมายเหตุ: 

The post ว่าน กงจักรพระอินทร์ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของ  ว่าน:  Kaempferia sp.

วงศ์ของ ว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ:

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินลักษณะกลม มีตุ้มน้ำเลี้ยงคล้ายนมกระชาย

ใบ:  ใบแคบยาวรูปขอบขนาน ขอบใบหยักเป็นลอนห่างๆ

ดอก:  คล้ายกล้วยไม้ มีสีขาวปากสีม่วง

สภาวะการปลูก:  ชอบดินระบายน้ำดี แดด รำไร ถึงแดดมาก

การขยายพันธุ์:  ขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อ

การใช้ประโยชน์: หัว ว่าน ใช้ดองเหล้ากินแก้มดลูกอักเสบ ช่วยให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้น บำรุงโลหิต และเป็นยาอายุวัฒนะ

ความเชื่อ:  เป็นว่านที่คนโบราณนิยมใช้ทางคงกระพันชาตรี ใช้กินได้ทั้งหัวและใบ ทางยาใช้หัวล้างให้สะอาดย่างไฟพอเกรียม ดองกับเหล้าขาว หมดในข้าวเปลือกไว้ 3 คืน และกรองเอาน้ำยาออกแทรกพิมเสนสัก 2 – 3 เกล็ด ใช้ยาหยอดตาแก้โรคตาได้สารพัด ใช้หัวต้มกับน้ำกินแก้สตรีมดลูกเคลื่อนใช้หัวดองกับสุรากินประจำ บำรุงกำลังวังชาได้ดี

หมายเหตุ: 

The post ว่าน เฒ่าหนังแห้ง appeared first on บ้านว่านไทย.