ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Alocasia denunata

วงศ์ของว่าน:  ARACEAE

ชื่ออื่นๆ: 

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้ล้มลุกลำต้นใต้ดิน(corm)คล้ายเผือกแต่รูปทรงจะยาวกว่า เมื่ออายุมากขึ้น จะสูงขึ้นพ้นผิวดินพอประมาณแล้วต้นแม่จะโทรมและแตกหน่อรอบๆ อีกทั้งออกไหลสั้นๆ ออกไปข้างๆจำนวนมาก

ใบ:  ก้านใบเล็ก กลมทรงกระบอกสีเขียวมีลายให้เห็นจางๆ ยาวโดยประมาณ1 เมตร ใบสีเขียวเป็นรูปสามเหลี่ยมหลังใบสีม่วงเข้ม โคนใบทรงเงี่ยงลูกศร บริเวณเส้นใบมีสีเงิน-ขาว

ดอก:  เหมือนดอกบอน

สภาวะการปลูก:  ชอบดินระบายน้ำดี แดด รำไร

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้น หรือ ไหล

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  ถิ่นเดิมอยู่ทางใต้ เชื่อว่าเป็นว่านที่มีฤทธิ์มากป้องกันผีร้าย สิ่งอัปมงคล และอันตรายทั้งปวง เทียบขั้นกับว่านมเหศวร อีกทั้งยังเป็นเสน่ห์เมตตามหานิยมค้าขายดี

หมายเหตุ:  ว่านแท้ชนิดนี้ปัจจุบันหายาก เนื่องจากมีพันธุ์ผสมจากต่างประเทศเข้ามามาก

The post ว่าน แก้วหน้าม้า appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Haemanthus multiforus (Tratt.) Martyn.

วงศ์ของว่าน:  AMARYLLIDACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านกระทุ่ม ว่านตะกร้อ(เหนือ) ว่านแสงอาทิตย์(กรุงเทพฯ)

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินลักษณะคล้ายหัวหอม ลำต้นแท้ที่ติดกับรากจะใหญ่ทำให้ดูคล้ายหัวเป็นสองชั้น มองดูโดยรวมแล้วคล้ายผมจุกของกุมารทองจึงเป็นที่มาของชื่อว่าน

ใบ:  ก้านใบอัดตัวเป็นลำต้นเทียมเหนือดินสูงประมาณหนึ่งฟุต ใบสีเขียว เป็นรูปทรงวงรี โคนใบและปลายใบป้อม

ดอก:  ดอกสีแดงเป็นช่อทรงกลม

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดจัด

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้นเดิม

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  เป็นว่านทางด้านเมตตามหานิยม ค้าขายดี นิยมปลูกไว้หน้าบ้านหรือที่ศาลพระภูมิ  หากนำดอกว่านไปเคี่ยวกับน้ำมัน ทาตัว จะทำให้อยู่ยงคงกระพันยิ่งนัก

The post ว่าน กุมารทอง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Angiopteris evecta Hoffm.

วงศ์ของว่าน:  MARATTIACEAE

ชื่ออื่นๆ:  กีบม้าลม(ภาคเหนือ) กีบแรด(แพร่) ดูกู(มาเลเซีย) ว่านกีบม้า(ภาคกลาง)

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นทอดไปกับผิวดินมีส่วนของก้านใบเก่าติดอยู่ ทำให้แลดูคล้ายกีบเท้าของสัตว์ เช่นม้า หรือแรด รากอวบใหญ่

ใบ:  ใบเหมือนใบเฟอร์น เป็นใบประกอบรูปขนนก

ดอก:

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดรำไร ความชื้นสูง

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้นเดิม

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ ตามชนบทใช้หัวเป็นยาแก้พิษตามทรางของเด็ก เป็นยาฝาดสมานแก้ท้องร่วง, อาเจียน โดยมากใช้คู่กันไปกับว่านร่อนทอง นอกจากนี้ยังกินแก้ปวดหัว แก้ไข้พิษ ขับปัสสาวะ และใช้เป็นยาอายุวัฒนะอีกด้วย

ความเชื่อ:  เป็นว่านทางเมตตามหานิยมต้นหนึ่ง

The post ว่าน กีบแรด appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Kaempferia sp.

วงศ์ของว่าน:  ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านกั้นบัง กำบังภัย กำบังไพร

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลมๆ ต่อๆกันเป็นก้อนๆใหญ่ประมาณ1-3 นิ้วสามารถเห็นลายของข้อใด้ชัดเจนซึ่งต่างจากกระชายดำ เนื้อภายในสีเหลืองอ่อนหรือ สีขาว

ใบ:  คล้ายกระชายดำมาก แต่จะเรียวกว่า เมื่อเริ่มผลิใบครั้งแรกจะเห็นว่าหลังใบมีสีแดง และจะค่อยๆ จางลงเมื่อเวลาผ่านไป

ดอก:  ดอกคล้ายกระชายดำ แต่มีก้านช่อดอกแยกออกมาชัดเจน มีกรวยที่ปลายก้าน ดอกแท้จะออกมาภายหลัง ดอกสีขาวปากสีม่วง

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดรำไร ชอบความชื้นในอากาศสูง พักตัวในฤดูแล้ง

การขยายพันธุ์:  เหง้า แง่ง หรือแยกหน่อจากต้น

การใช้ประโยชน์:

มีสรรพคุณทางยาคล้ายกับกระชายดำ โบราณว่าสรรพคุณจะไม่แรงมาก ทำให้เหมาะกับการใช้กับเด็กและผู้สุขภาพไม่แข็งแรงได้ดีกว่า กระชายดำ

ความเชื่อ:  เป็นว่านสำหรับใช้ป้องกันภัยจากผู้ปองร้ายด้วยวิทยาคุณต่าง ๆ ทั้งป้องกันพิษหรือโทษจากบรรดาว่านร้ายทั้งปวง  กันกระทำยำยีด้วยคุณไสยทุกอย่างได้อย่างวิเศษ  แม้มีว่านนี้ติดตัวอยู่แล้ว  จะทำให้คลาดแคล้วจากบรรดาสรรพภัยต่าง ๆ ได้  วิธีเพิ่มคุณฤทธิ์ให้แก่ว่านคือเสกด้วย “นะโมพุทธายะ” หรือ อีกคาถาว่าดังนี้ “อิติพันธะเกษามะอะอุ พันธะโลมาจะกะกะสะ พันธะนักขานะ มะพะทะ พันธะพันตากะระมะถะ พันธะตะโจอิสวาสพันธะมังสังจิปิเสคิ พันธะวิหารู สุวิสังอะ พันธะอัตถิทุสะมะนิ พันธะอัตถิมิญชังนาสังสิโม พันธะวักกังปาวะอะปะ พันธะจิตตังเจตะสิทกัง ทังวิธาปุกะยะปะอาปามะจุปะ ทิมะสังอังขุ นะมะอะอุ นะมามิหัง สิทธิเตชัง สิทธิวาจัง กายะพันธะนัง องคะพันธะนัง สาระพัทสิทธิ ภะวันตุเม” ถ้าทำได้ดังนี้ประเสริฐนัก ก่อนทำให้บูชาครูด้วยดอกไม้ 3 สี ธูป 3 ดอก เทียน 1 ต้น เงิน 6 บาท ใส่พานทำการบูชาครูก่อน ภาวนาเรื่อย ๆ ไปจนกว่าจะหมุนได้เองดังลูกข่าง  แล้วจึงนำติดตัวไปไหน ๆ ด้วย หรือจะใช้กินหรือทาตัวก็ได้  ตามตำรากล่าวไว้ว่า  มีสรรพคุณวิเศษสามารถกำบังตน  ล่องหนหายตัวได้อีกด้วย การปลูก  มีพิธีการปลูกมากหน่อย  คือต้องทำความสะอาดร่างกายผู้ปลูกให้ปราศจากมลทินโทษ  โดยกระเจิมกระแจะจันทร์ทั้งตัวผู้ปลูกและภาชนะที่จะปลูก  จึงนำหัวว่านมาปลูกใช้ดินร่วน ๆ ที่คัดเอามลทินโทษออกหมด  ใส่กลบหัวว่านอย่าให้แน่นนัก  เศกด้วยอิติปิโสภควาจนถึงภควาติ ๓ จบ แล้วจึงใช้น้ำรดพอดินชุ่มเท่านั้น  วันหลังน้ำที่จะรดเสกด้วย นะโมพุทธายะ ๓ จบ  แล้วใช้รดได้

The post ว่าน กำบัง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Bauhinia acuminata Linn.

วงศ์ของว่าน:  CAESALPINIOIDEAE วงศ์ถั่ว : LEGUMINOSAE

ชื่ออื่นๆ:  เสี้ยวดอกขาว เสี้ยวน้อย (เหนือ) ส้มเสี้ยว กาหลง (ภาคกลาง) กาแจ๊ะกูโด (นราธิวาส)

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้พุ่มที่แปรผันขนาดไปตามสภาพการปลูกสูงประมาณ2ฟุต หรืออาจสูงถึง4เมตร

ใบ:  ใบมีทรงรูปคล้ายหัวใจ แต่ปลายใบหยักเว้าเข้ามาหาโคนใบทำให้มองเหมือนกับเป็นใบสองใบมาต่อกัน

ดอก:  ดอกเป็นทรงระฆังมีสีขาว เกษรสีเหลือง เมื่อติดผลจะเป็นฝักคล้ายถั่วลันเตา

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดจัด

การขยายพันธุ์:  เมล็ด หรือกิ่งตอน

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  ปลูกไว้เป็นศิริมงคล เมตตามหานิยม ค้าขายดี เนื้อไม้นำไปเข้าพิธีมงคลได้หลายทาง อาทิแกะเป็นนกกาหลง นกการะเวก เป็นต้น การสร้างพระและสิ่งศักดิ์สิทธ์ มักจะไม่ขาดว่านชนิดนี้

The post ว่าน กาหลง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อว่าน:  ว่านก้ามปู(ดองดึงษ์)

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:

วงศ์ของว่าน:

ชื่ออื่นๆ:  Climbing Lily(ภาษาอังกฤษ) พันธุ์มหา (โคราช) หัวขวาน, คมขวาน, บ้องขวาน, (ชลบุรี) มะขาโก้ง (เงี้ยว) ดาวดึงส์ (ไทย)

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้เลื้อย มีหัวใต้ดินคล้ายก้ามปู (คล้ายบูมเมอร์แรง)

ใบ:  ใบรูปหอก ปลายใบแหลมยาวออกไปเป็นเส้น ทำหน้าที่เป็นมือจับวัสดุปลูก

ดอก:  ดอกคล้ายกระดังงา แต่หงายขึ้น มีสีเหลืองและสีแดง

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดปานกลาง

การขยายพันธุ์:  ขยายพันธุ์ด้วยหัว

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ และเป็นยาแผนโบราณ อย่างไรก็ดี ว่านนี้มีพิษต้องศึกษาวิธ๊กำจัดพิษก่อนนำมาใช้อาจเป็นอันตรายได้

ความเชื่อ:  ตามสรรพคุณโบราณว่า หัวแก้โรคเรื้อน, คุดราด, บาดแผลสด, และขับผายลม  ตามสรรพคุณแสดงว่าหัวกินแก้ลมพรรดึก  แก้เสมหะ  แพทย์ตามชนบทใช้หัวกินแก้ลมจับโปง, ลมเข้าข้อ Rheumatism หัวเข่าปวดบวมได้ดีมาก  บางจังหวัดใช้ต้มกินแก้ท้องขึ้นอืด  ท้องเฟ้อ  รากใช้เป็นยาขับพยาธิในท้องของวัวควาย  และใช้ตำพอกแก้พิษงูกัด  แมลงป่องต่อย  และทาแก้โรคผิวหนัง  แป้งที่ได้จากรากของว่านนี้แก้โรคหนองใน  อย่างไรก็ดีว่านนี้มีสารพิษก่อนใช้ต้องศึกษาให้ดีก่อน

หมายเหตุ:  ปัจจุบันมีพันธุ์ผสม ให้ดอกใหญ่ และสีแตกต่างออกไปมาก

The post ว่าน ก้ามปู (ดองดึงษ์) appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:

วงศ์ของว่าน:

ชื่ออื่นๆ:  ว่านแสงอาทิตย์

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นเป็นปล้องทอดไปตามผิวดิน

ใบ:  ใบรูปหอก หน้าใบสีเขียว หลังใบสีม่วง (ว่านชนิดเดียวกันนี้ มีแบบสีเขียวล้วนด้วย แต่หายากกว่า)

ดอก:  มีใบประดับเหมือนฝาหอย ดอกจริงอยู่ภายในขนาดเล็ก สีม่วงขาว

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดปานกลาง

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้นเดิม

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับได้ อีกทั้งต้มกินเป็นยาแก้เจ็บคอ ร้อนใน ฟกช้ำภายในเนื่องจากตกจากที่สูง หรือถูกของแข็ง เมื่อตำคั้นน้ำแทรกด้วยพิมเสนหยอดตาแก้ต้อเนื้อ ตาช้ำ และตาแดง

ความเชื่อ:  ปลูกเป็นศิริมงคล ป้องกันอัคคัภัย

The post ว่าน กาบหอยแครง appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อว่าน:  ว่านกวักแม่ทองใบ

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Hymenocalis sp.

วงศ์ของว่าน:  AMARYLLIDACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านกวักใบพาย กวักทองใบ

ลักษณะลำต้น/ราก:  ลำต้นใต้ดินลักษณะคล้ายหัวหอม กาบใบที่เป็นลำต้นเทียมสูงประมาณ2นิ้ว

ใบ:  มีส่วนของก้านใบต่อจากกาบใบที่เป็นลำต้นเทียมให้เห็นประมาณ2-4นิ้วขึ้นในลักษณะแยกออกเป็นสองฝั่งตรงข้ามกัน ใบรียาวรูปหอก(ส่วนที่กว้างที่สุดของใบค่อนไปทางปลายใบ) ปลายใบแหลม โบราณว่าดูคล้ายพายกวนขนมจึงได้อีกชื่อว่ากวักใบพาย

ดอก:  แทงก้านช่อดอกขึ้นจากยอด ช่อดอกทรงซี่ร่ม ดอกสีขาวมี 6กลีบ เรียวยาว เกษรสีเหลือง มีกลิ่นหอม

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี  แดดปานกลาง

การขยายพันธุ์:  ขยายพันธุ์ด้วยหัว

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  ปลูกไว้เป็นศิริมงคล เมตตามหานิยม ค้าขายดี หากปลูกดีๆ จะมีโชคลาภหลั่งไหลมามิได้ขาด อันเป็นที่ประจักษ์ มาแต่โบราณถือเป็นว่านในระดับแนวหน้า ยามรดน้ำใช้คาถา”มหาลาโภโหนตุ ภวันตุเม” หรือตำหรับหลวงปู่ศุขใช้”พฤกษา มหาพฤกษา ฤาษีเทวา ประสิทธิเม นะมะพะทะ นะโมพุทธายะ อาโก วาโย ปฏวี เตโช”

หมายเหตุ:  ว่านต้นนี้ มีการแปรผันของรูปแบบของใบและก้านใบที่แตกต่างกันเกือบสามสิบรูปแบบ ในช่วงประมาณปี 2520 มีการให้ชื่อต่างๆ กันออกไปเป็นที่ยากแก่การจำแนกและจดจำยิ่งนัก เพื่อมิให้สับสนจึงขอประมวลและจำแนกเพื่อให้ชัดเจนตามลักษณะหลักถึงแม้ว่าจะคล้ายคลึงกันมาก ออกเป็น 4 ชนิดด้วยกัน คือ 1กวักทองใบ(กวักใบพาย) 2 สิทธิโชค(เรวดี) 3 มหาสิทธิโชค(ฉัตรมงคล) 4 ฉัตรทอง นอกจากนี้ พืชในตระกูลเดียวกันนี้แต่สามารถแยกลักษณะออกได้ชัดเจนอีก 3ชนิด คือ 1 เศรษฐีใบพาย(หงษาไทย,ภควบดี) 2 สิบแสน (อุมาวดี) 3  เศรษฐีพายทอง(โภคสังกร,โภกวดี) ซึ่งจะได้แสดงรายละเอียดตามแต่ละว่านต่อไป

The post ว่าน กวักแม่ทองใบ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:

วงศ์ของว่าน:

ชื่ออื่นๆ:  เดหลี

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นไม้ล้มลุก มีรากมาก ลำต้นและ ทรงพุ่มคล้ายต้นผักกาด

ใบ:  ใบสีเขียวจัด รูปไข่ โคนใบป้อม ปลายใบแหลม

ดอก:  ดอกคล้ายดอกหน้าวัว มีสีขาว

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดรำไร

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้นเดิม

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  ปลูกเป็นศิริมงคล เมตตามหานิยม ค้าขายดี

The post ว่าน กวักแม่จันทร์ appeared first on บ้านว่านไทย.

ชื่อวิทยาศาสตร์ของว่าน:  Caladium sp.

วงศ์ของว่าน:  ARACEAE

ชื่ออื่นๆ:  ว่านโพธิ์ทอง

ลักษณะลำต้น/ราก:  เป็นพืชในวงศ์บอน มีลำต้นใต้ดินคล้ายบอนทั่วไปหรือหัวเผือก

ใบ:  แทงก้านใบจากลำต้นใต้ดิน มีใบรูปหัวใจมีสีเขียว บริเวณเส้นใบมีสีขาว

ดอก:  เหมือนดอกบอน

สภาวะการปลูก:  ดินระบายน้ำดี แดดปานกลาง

การขยายพันธุ์:  แยกหน่อจากต้นเดิม

การใช้ประโยชน์:

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ความเชื่อ:  ปลูกไว้เป็นศิริมงคล เมตตามหานิยม ค้าขายดี หากปลูกดีๆ จะมีโชคลาภหลั่งไหลมามิได้ขาด

The post ว่าน กวักโพธิทอง appeared first on บ้านว่านไทย.